Στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης, φιλοξενούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την παρακάτω παρέμβασή του για τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΑΝΑΚΑΡΑ και τη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Ληξουρίου (23/01/2026).
Γράφει ο Παναγιώτης Θωμάς
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος ΑΝΑΚΑΡΑ και οι αντι-πολιτισμικές τρικλοποδιές
Το παρακάτω άρθρο είναι μία μακροσκελής ανάλυση, καθώς αφορά τέσσερα απαραίτητα -κατά τη γνώμη μου- συστατικά στοιχεία της ατομικής, αλλά και συλλογικής μας υποστηρικτικής φαρέτρας στον πολιτιστικό σύλλογο ΑΝΑΚΑΡΑ.
Πρώτον είναι απαραίτητο να αναγνώσουμε το διαδικαστικό-τυπικό μέρος του θέματος μέσα από τη σύνοψη του δημοτικού συμβουλίου που έλαβε χώρα 23.01.2026.
Δεύτερον είναι απαραίτητο να αναλύσουμε το τι είναι αυτός ο σύλλογος και τι δράσεις προσφέρει στην τοπική κοινωνία ώστε να αντιληφθούμε τη γενικότερη συνεισφορά σε σχέση με την ειδικότερη –για το κάθε άτομο ξεχωριστά- (απαγωγική λογική).
Τρίτον, είναι εξίσου απαραίτητη η προσωπική οπτική για το τι σημαίνει για εμένα αυτός ο σύλλογος ώστε μέσα από αυτό να αντιληφθούμε το γενικό (επαγωγική λογική).
Τέταρτον και τελευταίο, ποια θα είναι ή πρέπει να είναι η αυριανή μέρα για τον σύλλογο.
Αφού χρησιμοποιήσουμε όλα τα παραπάνω ως στοιχεία ανάλυσης, ειλικρινά θα αναρωτηθούμε πώς γίνεται κάποιος ή κάποια να μην μπορεί να αντιληφθεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη η στήριξη του συλλόγου «by any means necessary» που θα έλεγε κι ένας «περίεργος» ακτιβιστής πριν κάποιες δεκαετίες. Ένας τύπος που χαρακτηριζόταν ακραίος και που ευτυχώς, εν τη απουσία του δεν υπάρχουν «ακραίοι» να κυβερνάνε ολόκληρο τον πλανήτη.
Μετά από το τελευταίο ειρωνικό σχόλιο, ας αναλύσουμε την τοπική κατιούσα και ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη τον παγκόσμιο όλεθρο.
ΣΥΝΟΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (23.01.2026)
Για το τι συνέβη αναλυτικά στο δημοτικό συμβούλιο, αλλά και για τη συνολική πορεία του παρακάτω αιτήματος σάς προτρέπω είτε να δείτε το δημοτικό συμβούλιο διαδικτυακά είτε να διαβάσετε το δελτίο τύπου του συλλόγου. Παρόλα αυτά, οφείλουμε για όσες και όσους δεν έχουν κάνει τα παραπάνω, να κάνουμε μία σύνοψη ώστε να ακολουθούμε βήμα - βήμα τους συλλογισμούς μας.
Η παρούσα δημοσίευση λοιπόν, γίνεται με αφορμή το δημοτικό συμβούλιο Ληξουρίου το οποίο εξελίχθηκε την Παρασκευή, 23.01.2026. Σε αυτό το δημοτικό συμβούλιο θα παρευρισκόμουν κι εγώ αν δεν είχα ακαδημαϊκές υποχρεώσεις εκτός νησιού. Παρόλα αυτά, παρακολούθησα διαδικτυακά τις 4 ώρες που αφορούσαν το αίτημα του πολιτιστικού συλλόγου ΑΝΑΚΑΡΑ περί παραχώρησης χώρων για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων του. Είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ότι το αίτημα αυτό έγινε πριν από 21 μήνες. Καλά διαβάσατε. Το δημοτικό συμβούλιο της Παρασκευής έγινε για αίτημα το οποίο κατατέθηκε 21 μήνες πριν. Τι αφορούσε; Aφορούσε σε πρώην πανεπιστημιακούς χώρους του Τμήματος Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων (ΤΕΙ) που έμειναν άδειοι λόγω κλεισίματος του συγκεκριμένου τμήματος στο Ληξούρι.
Ο σύλλογος άνοιξε τον χώρο προς το κοινό (Γενάρης 2023) μετά από έγγραφη παραχώρηση (Σεπτέμβριος 2022) του ΤΕΙ. Παρόλα αυτά, ο σύλλογος για να είναι τυπικά σωστός, έκανε επίσημο αίτημα -για μόνιμη παραχώρηση- στον Δήμο καθώς όλα τα κτίρια ήταν παρατημένα και μη αξιοποιήσιμα. Αυτό το αίτημα απαντήθηκε -εν τέλει- την Παρασκευή. Πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να αποκτήσουν επίσημη μορφή οι θεσμικές προθέσεις, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, σε όλη την πορεία της εγκατάστασης του συλλόγου, ο Δήμος Ληξουρίου έδειξε κατ’ επανάληψη τη διάθεση να διώξει τον συγκεκριμένο σύλλογο από τους χώρους δραστηριοτήτων. Τα επιχειρήματα πότε αφορούσαν κάποιες αποθήκες που ήθελε ο Δήμος (έχει ήδη αρκετές) και πότε κάποιο Μουσείο με αργαλειούς τους οποίους ποτέ και κανείς δε φρόντισε. Τώρα, η απάντηση στο αίτημα της ΑΝΑΚΑΡΑ είναι ότι εκεί θα ιδρυθεί ένα Μουσικό Σχολείο το οποίο θα χρειαστεί δεκάδες αίθουσες ώστε να εξυπηρετηθούν τα παιδιά. Παρεμπιπτόντως, μέχρι να γίνει η προκήρυξη για την εισαγωγή των παιδιών, δεν έχει κανείς πραγματική εικόνα για τον αριθμό μαθητών που θα μπουν σε αυτό το σχολείο το οποίο ακόμα δεν υπάρχει και ενδεχομένως θα υπάρξει λίαν συντόμως. Άρα, δεν γνωρίζει ο οποιοσδήποτε τον αριθμό αιθουσών και αν όντως είναι τόσο αναγκαία η έξωση του συλλόγου. Υπάρχουν πολλές και διαθέσιμες αίθουσες εντός του οικοπέδου. Ο σύλλογος χρησιμοποιεί μόνο δύο κτίρια. Μίλησαν μέχρι και για τριάντα αίθουσες που μπορεί να χρειαστούν για το σχολείο. Ξαναγράφω, ειπώθηκε ότι θα χρειαστούν τριάντα αίθουσες για ένα επαρχιακό μουσικό σχολείο. Μακάρι, όντως, να υπάρχει τόση ζήτηση από τα παιδιά της περιοχής ώστε να χρειαστούν όλες αυτές οι αίθουσες, αλλά νομίζω όλες και όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε τον εμπαιγμό.
Τέλος, η βιασύνη αφορά τις απαραίτητες εργασίες που πρέπει να γίνουν -αρχικά- στον προαύλιο χώρο. Η θέση του συλλόγου προφανώς δεν είναι ενάντια στην ίδρυση μουσικού σχολείου. Αυτό έγινε σαφές στο δημοτικό συμβούλιο. Αντίθετα πρότειναν αρκετές εναλλακτικές σε αντίθεση με την εισήγηση του Δημάρχου, η οποία δεν εμπεριείχε καμία εναλλακτική για τη συνέχιση της ύπαρξης του πολιτιστικού συλλόγου. Το μόνο που -εν τέλει- ειπώθηκε είναι η ενδεχόμενη επιδότηση ενοικίου σε άλλον χώρο ή εύρεση «λύσης» με διάσπαρτες δράσεις του συλλόγου ή/και σε συνεννόηση με το νέο σχολικό συμβούλιο του μουσικού σχολείου. Δεν έχει νόημα να πλατειάσω περισσότερο. Μπορείτε να παρακολουθήσετε το δημοτικό συμβούλιο αν θέλετε να παρακολουθήσετε το τυπικό κομμάτι σε λεπτομερειακό επίπεδο. Τα παραπάνω, απλά, αποτελούν την εισαγωγή ώστε να αντιληφθούμε τη διαχρονία της γραφειοκρατικής υποκρισίας.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΚΑΡΑ;
Ο πολιτιστικός σύλλογος ΑΝΑΚΑΡΑ ιδρύθηκε το 2022 και άνοιξε τον χώρο για το κοινό το 2023. Εδράζεται στο Ληξούρι Κεφαλονιάς. Στελεχώνεται από άτομα γεμάτα όρεξη τα οποία προσφέρουν ανιδιοτελώς και με ατόφιο εθελοντισμό τις ψυχές τους σε ποικίλες πολιτισμικές δράσεις. Μέχρι να ιδρυθεί ο σύλλογος ΑΝΑΚΑΡΑ, όλες και όλοι εντός νησιού όταν άκουγαν «πολιτισμικός σύλλογος» σκεφτόντουσαν είτε παραδοσιακούς χορούς είτε κάποια φιλαρμονική. Σε καμία περίπτωση δε μειώνω τα τελευταία, αλλά ο σκοπός του συγκεκριμένου παραλληλισμού έχει να κάνει με το τι υπήρχε ως παγιωμένη αντίληψη πριν από τον σύλλογο και τι υφίσταται τώρα.
Τώρα λοιπόν, όλες και όλοι γνωρίζουν για αυτόν τον σύλλογο. Γνωρίζουμε ότι συμμετέχει ενεργά και δραστήρια σε κάθε πτυχή του πολιτισμού. Θα είναι περιοριστικό, αλλά θα τολμήσω να αναφέρω μόνο κάποιες πτυχές από το όλον: Θέατρο, Κινηματογράφος, Εργαστήρια Δημιουργικής Γραφής και Λογοθεραπείας, Φεστιβάλ, Μουσικές Συναυλίες Αλληλεγγύης, Εργαστήρια Νοηματικής Γλώσσας, Εργαστήρια Υφαντικής, Εργαστήρια Ευεξίας και πολλά άλλα που αν δεν αναλυθούν επαρκώς, αδικείται ο σύλλογος και τα πάρα πολλά μέλη που εμπιστεύονται αυτές τις δράσεις και τις στηρίζουν τόσο εκείνα όσο και οι οικογένειές τους.
Αυτός ο σύλλογος λοιπόν, που θα τον ζήλευαν μέχρι και Δήμοι αστικών κέντρων, αποτελεί πνεύμονα πολιτισμού σε ένα νησί που παρόμοιες δράσεις όλο και μειώνονται. Μειώνονται, μειώνονται μέχρι να μετουσιωθούν σε κάτι ανύπαρκτο, σε κάτι άυλο που θα περιγράφεται ως μία σκιώδη ανάμνηση των «περασμένων μεγαλείων». Προσωπικά έχω συνηθίσει να ακούω από άτομα της γενιάς μου ότι στη δική μας περιοχή, στην Έρισο, είχαμε κινηματογράφο, είχαμε μαθήματα μουσικής, είχαμε μαθήματα χορών, είχαμε, είχαμε και είχαμε. Τώρα τι έχουμε; Κάποιες διάσπαρτες πολιτιστικές δράσεις οι οποίες συνθέτουν αχτίδα φωτός σε ένα ατέλειωτο σκοτάδι που προσπαθεί να καλύψει ολόκληρο το νησί των παιδικών μας χρόνων και των ενήλικων ονείρων μας.
Αυτόν τον σύλλογο τον εμπιστεύονται οικογένειες με παιδιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το 10χρονο κορίτσι στο δημοτικό συμβούλιο της Παρασκευής που έκανε μία σύντομη παρέμβαση ώστε να ρωτήσει το τόσο απλό, αλλά ουσιαστικό: «Η πρώτη φορά που είδα θέατρο ήταν από τον σύλλογο ΑΝΑΚΑΡΑ, κι εσείς θέλετε να τον κλείσετε;». Η παρέμβαση αυτού του κοριτσιού, αλλά και το χειροκρότημα του κόσμου θα μπορούσαν να είναι οι μόνες απαντήσεις σε αυτούς τους περιέργους διαδικαστικούς λαβυρίνθους που ως μόνο στόχο έχουν να φέρουν τον σύλλογο και οτιδήποτε φωτεινό πρεσβεύει μπροστά στον Μινώταυρο της γραφειοκρατικής μανίας.
Οι άνθρωποι του συλλόγου μέσα από φήμες και υπόγεια «σου ‘πα-μου ‘πες» και τι δεν έχουν ακούσει όλα αυτά τα χρόνια; Από το ότι «είναι κάτι περίεργοι που καπνίζουν και πίνουν» μέχρι το επίσημα ειπωμένο εντός του δημοτικού συμβουλίου ότι ο σύλλογος αποτελεί «ΚΚΕ-δοφωλιά». Τα αστικά-συντηρητικά μάτια δεν μπορούν να αντιληφθούν εντός του ιδεολογικού τους οπτικού πεδίου την έννοια του εθελοντισμού και της πολιτισμικής προσφοράς, το γνωρίζουμε, αλλά αυτό που είναι κάτι καινούργιο ακόμα και για αυτούς, είναι ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι στις δράσεις του συλλόγου παρευρίσκονται πολίτες του Ληξουρίου ανεξάρτητα από ηλικίες, ιδεολογίες, αντιλήψεις και τα συναφή. Προσωπικά έχω δει ηλικιωμένες γυναίκες, μεσήλικες γυναίκες, παιδιά, νέους άνδρες, μεσήλικες άνδρες, ηλικιωμένους άνδρες και οποιαδήποτε κατηγορία μπορείτε να φανταστείτε. Ο Δήμος αντί να καλύψει τις δικές του ελλείψεις δίνοντας όλα τα απαραίτητα εργαλεία στον συγκεκριμένο φορέα να ανθίσει, επιλέγει να τον βλέπει ως το «άλλο» απέναντι στο θεσμικό, στο έγκυρο και στο ελέγξιμο.
Τέλος, με λίγα λόγια -ίσως λίγο προβοκατόρικα- που είμαι σίγουρος ότι μπορούν να αντιληφθούν οι ιθύνοντες, ο σύλλογος δεν απευθύνεται σε «τίποτα μαλλιάδες-μουσάτους χασικλήδες αναρχοάπλυτους». Ελπίζω να γίνεται πεντακάθαρο μέσω αυτού του φρασεολογίου. Κατά την προσωπική μου οπτική, θα παρέμενε χρήσιμος ο σύλλογος, ακόμα κι αν απευθυνόταν σε τέτοιους «περίεργους» ή μόνο σε συγκεκριμένο ιδεολογικό ρεύμα, αλλά τι να κάνουμε τώρα; Δεν απευθύνεται σε τέτοιους «περίεργους» όπως θα τους όριζε η οπτική ανθρώπων που δεν έχουν πατήσει καν το πόδι τους στον σύλλογο. Παρόλα αυτά, τώρα αποτελεί ευκαιρία να το κάνουν. Θα εκπλαγούν ευχάριστα. Η ΑΝΑΚΑΡΑ δεν είναι γκέτο και δεν αποτελείται από καταληψίες, αλλά αποτελείται από «κανονικούς» ανθρώπους -αν υπάρχει κάτι τέτοιο- που απευθύνονται σε άλλες και άλλους «κανονικές» και «κανονικούς». Άρα, η όποια, ενδεχόμενη «αλλεργία» είναι παράλογη. Δε λέω «βεντέτα», γιατί η δημοτική αρχή αρνήθηκε τον όρο. Οπότε, ας τους «πιστέψουμε».
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ Η ΑΝΑΚΑΡΑ;
Η ΑΝΑΚΑΡΑ εξαιτίας της παραπάνω θετικής εικόνας, αποτελεί πόλο έλξης για τους/τις κατοίκους όλου του νησιού και όχι μόνο του Δήμου Ληξουρίου. Προσωπικά είχα την τύχη και την τιμή να συνεργαστώ σε ένα δικό μου project πριν λίγο καιρό με άτομο του συλλόγου και αυτό που διαπίστωσα, ήδη από την αρχή, είναι η φυσική του ανιδιοτέλεια. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ένας άγνωστος μέχρι χθες, με το που έλαβε την ιδέα μου, με βοήθησε χωρίς «ναι μεν αλλά». Ένιωσα λοιπόν ότι αυτός ο τύπος πρέπει να γίνει φίλος μου και όχι, απλά, ένας συνεργάτης κάποιου project. Έτσι, τον ρώτησα για τον σύλλογο στον οποίο δρα και μου ανέλυσε αρκετές από τις κατευθύνσεις του. Ήταν θέμα χρόνου να βρεθώ εκεί ώστε να γνωρίσω κι άλλα άτομα του συλλόγου και να παρατηρήσω τον χώρο, αλλά και τις συμπεριφορές τους. Σκέφτηκα, είναι μόνο αυτός τόσο «τρελός» με τις τέχνες και τον πολιτισμό που προσφέρει απλόχερα ό,τι μπορεί ή είναι έτσι και οι συμπορευτές/συμπορεύτριές του;
Τι διαπίστωσα; Διαπίστωσα ότι στο νησί υπάρχει ένας γεμάτος σύλλογος με τέτοιους ανθρώπους. Με ανθρώπους που προσφέρουν χαμόγελα, ευγένεια, διάθεση για συζήτηση και όρεξη για νέα πράγματα. Διαπίστωσα ότι δεν είμαι μόνος, αλλά υπάρχουν αρκετοί και αρκετές με κοινές ανησυχίες και κοινά καλλιτεχνικά όνειρα. Μπήκα σε αυτόν τον χώρο με ένα πλατύ χαμόγελο καθώς έβλεπα τι έχουν οργανώσει και πόσο διαθέσιμοι είναι ώστε αυτό το εγχείρημα να ανοίξει. Να ανοίξει όλο και περισσότερο σε ακόμα πιο ευρύ κοινό. Να γίνει πόλος έλξης για όλους τους ανθρώπους του νησιού που δε βολεύονται με μία δουλίτσα κι ένα ποτό το βράδυ. Να γίνει πόλος έλξης για αυτούς που θέλουν να δουν το νησί τους να μεταμορφώνεται σε αστείρευτη πηγή πολιτισμού. Να δουν, εδώ, στον τόπο τους, κάτι να γεννιέται και να μεγαλώνει.
Σκέφτηκα ότι τους ζηλεύω και θέλω να ανήκω σε αυτούς. Να προσφέρω κι εγώ ό,τι μπορώ. Ήδη αρχίσαμε να κάνουμε πλάνα και σχέδια για το μέλλον. Το συλλογικό μας μέλλον. Ένα μέλλον που συνδυάζει ατομικά όνειρα ώστε να καταφέρει συλλογικές πράξεις οι οποίες θα προσφέρονται απλόχερα σε ένα νησί που διψάει για κάθε σταγόνα πολιτισμού. Ένα νησί που κάποτε είχε νερά πολιτισμού να ρέουν μέσα από το DNA του και τώρα νιώθει να στερεύουν όλα. Κάθε ελεύθερη σταγόνα πολιτισμού αντικαθίσταται με εμφιαλωμένες τουριστικές φιάλες. Τίποτα το ελεύθερο και τίποτα το ντόπιο δεν πρέπει να μεγαλώσει, γιατί ενοχλεί. Ενοχλεί πολύ.
ΑΥΡΙΑΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΡΑ;
Οι άνθρωποι της ΑΝΑΚΑΡΑ έχουν αποδείξει ότι ορίζουν το όνομά τους και το όνομα ορίζει τους ίδιους και τις ίδιες. Αν και έχει ειπωθεί πολλές φορές, ας ειπωθεί άλλη μία, γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία, ειδικά τώρα. ΑΝΑΚΑΡΑ σημαίνει κουράγιο, ψυχική αντοχή, σωματική αντοχή, ανάταση και δύναμη που είναι έτοιμη να αντισταθεί απέναντι σε κάθε δυσκολία. Αυτή είναι η ΑΝΑΚΑΡΑ και αυτοί είναι οι άνθρωποί της.
Η αυριανή μέρα βρίσκει τον σύλλογο να συνεχίζει τις δραστηριότητές του βάσει της συλλογικής απόφασης που αναφέρεται στο σχετικό δελτίου Τύπου (24.01.2026). Ο Δήμαρχος Ληξουρίου, μετά από χρόνια, επιτέλους αποφάσισε ότι η λύση είναι ο διάλογος με τον σύλλογο. Ελπίζουμε ότι δεν θα είναι προσχηματικός, αν και ήδη φαίνονται οι προθέσεις αν σκεφτεί κανείς ότι φέρνει προ τετελεσμένων τον σύλλογο καθώς η ψηφοφορία που τους οδηγεί στην έξοδο, έλαβε τέλος στο δημοτικό συμβούλιο με αποτέλεσμα 9-8 υπέρ της αποχώρησης της ΑΝΑΚΑΡΑ. Μέσα σε αυτήν την απόφαση, βέβαια, ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου έθεσε ότι θα γραφτούν οι διευκρινιστικές κατευθύνσεις του Δημάρχου περί δέσμευσής του να δοθεί λύση για τον σύλλογο. Εκεί ειπώθηκε και το παραπάνω περί επιδότησης ενοικίου. Να γνωρίζει η δημοτική αρχή ότι αν αυτό περάσει γραπτώς σε απόφαση, τη δεσμεύει. Τη δεσμεύει ουσιαστικά ώστε να κάνει πράξη την έμπρακτη βοήθειά της.
Μέχρι τον Μάιο λοιπόν που θα έχουμε πιο σαφή εικόνα περί αριθμού παιδιών, του νέου διευθυντή του μουσικού σχολείου, αλλά και για όλα τα διαδικαστικά, η δράση του συλλόγου συνεχίζεται. Εκτός της περίπτωσης κάποιου… «διαδικαστικού» απροόπτου.
Εμείς, ως πολίτες του νησιού οφείλουμε να υπογράψουμε υπέρ του συλλόγου ΑΝΑΚΑΡΑ στο σχετικό ψήφισμα που μπορούμε να βρούμε είτε στη σελίδα της ΑΝΑΚΑΡΑ είτε στο “The Kefalonian Globe” και να συνεχίσουμε να στηρίζουμε τις δραστηριότητες του συλλόγου ακόμα πιο δυναμικά. Εν συνεχεία, πρέπει να πιέσουμε τους δικούς μας Δήμους ώστε να δώσουν μία θεσμική υποστήριξη σε έναν πολιτιστικό σύλλογο του νησιού ανεξάρτητα από τον Δήμο που εδράζεται, διότι ο σύλλογος απευθύνεται σε όλο το νησί. Καλώ λοιπόν, με τις μικρές μου δυνάμεις, όλες τις παρατάξεις του Δήμου Σάμης να λάβουν θέση υπέρ του συλλόγου και των πολύτιμων δραστηριοτήτων του όπως και όλες τις παρατάξεις της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Το ελάχιστο που έχουν να κάνουν είναι ένα ψήφισμα ώστε να δηλώσουν την υποστήριξη στον αγώνα του συλλόγου και το μέγιστο που έχουν να κάνουν είναι να βοηθήσουν στην εύρεση μόνιμων χώρων για τον σύλλογο στην περίπτωση που υπάρξει έξωση της ΑΝΑΚΑΡΑ από τους χώρους που βρίσκεται τώρα. Δεν υπάρχουν ημίμετρα. Αν δε γίνει τίποτα από τα παραπάνω, θα καταλάβουν οι πολίτες ότι υπάρχει σιωπηλή συναίνεση στην αποσιώπηση κάθε πολιτισμικής δραστηριότητας του νησιού η οποία είναι ανεξάρτητη και αυτοδιοίκητη, διότι δε βολεύει τα κεντρικά αφηγήματα της εκάστοτε εξουσίας.
Πιέζω σε αυτήν την κατεύθυνση καθώς πιστεύω στα δημοκρατικά ένστικτα κάποιων μονάδων εντός των Δήμων και της Περιφέρειας. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα ένστικτα, τότε σίγουρα η απογοήτευση των πολιτών για άλλη μία φορά θα είναι τεράστια με ό,τι κι αν σημαίνει για τους ιθύνοντες. Με ό,τι κι αν σημαίνει για την επιβάρυνση των σχέσεων μεταξύ του λαού και των εκπροσώπων του. Αν θέλουν να συντηρήσουν αυτόν τον δεσμό, ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Τίποτα λιγότερο. Αποδεκτό, το οτιδήποτε περισσότερο.
ΑΝΑΚΑΡΑ, κράτα τις δυνάμεις σου.
Οι πολίτες σε χρειάζονται και είναι δίπλα σου.
Πάμε μαζί, πάμε γερά και συλλογικά.
Όπως ξέρουμε. Όπως μόνο εμείς ξέρουμε.